Verstandige vermijding van waarheden, bestaat dat?

Al heb ik mond en toetsenbord vol met het verwerpen van tunnelvisies en aanverwante lafheden, ik zelf maak me er ook schuldig aan. In de praktijk heeft het verdomd weinig om het lijf met mijn streven naar openheid voor alle aspecten van de waarheid. Maar is dat altijd lafheid te noemen?

Er is weer een aanslag in de publiciteit, relatief dichtbij deze keer. Toch wel even schrikken. In hoeverre mag ik mijn dagelijkse zorgen nog serieus nemen, terwijl er ook zulke dingen gebeuren? In hoeverre loop ik kans om opgeblazen te worden als ik nog eens in een grote stad ben? Hoeveel kans dat we binnenkort in oorlog leven hier in ons lange tijd zo kalme polderlandje?

Plotseling realiseer ik me weer eens hoe slecht ik eigenlijk op de hoogte ben van wat er in de wereld gaande is. Af en toe pik ik, afhankelijk van toeval en hypes, wat dieptepunten en de grote lijnen op, maar ik volg het nieuws niet echt. Eigenlijk vlucht ik hiermee voor de realiteit en onttrek me bovendien aan mijn verantwoordelijkheid als wereldburger! Op zijn minst zou ik voldoende op de hoogte moeten zijn om mijn eigen positie in dit alles te bepalen, en te beslissen wat ik zelf kan doen om zo goed mogelijk om te gaan met de gang van zaken in de wereld. Maar nee, dat is me blijkbaar teveel moeite en te emotioneel belastend…

De actualiteiten die momenteel het nieuws halen, zijn daarin niet eens mijn enige zorg. Milieu en mensheid baren me al zorgen sinds mijn kindertijd, net als de manier waarop de kennisontwikkeling lijkt te verlopen. Ik zie dit als steeds hoger gestapelde, steeds meer topzware kennis, waaronder de basis hoe langer hoe hoger en dunner wordt. Een bouwsel dat op instorten staat!

Dit lijkt me intussen zelfs nog erger geworden. Alle problemen schijnen opgelost te moeten worden met meer en meer technologie, terwijl niemand nog leert hoe vanuit simpele en natuurlijke middelen iets zelf te maken. We zijn totaal afhankelijk geworden van technologie en van elkaar, daarbij óók van mensen die we helemaal niet kennen en waarvan we helemaal niet zo zeker kunnen zijn dat ze betrouwbaar zijn. Eigenlijk vermoed ik dat dit onze ondergang gaat worden. Maar al voor ik klaar was met de basisschool, heb ik dit geparkeerd en het daarna nooit meer volledig onder ogen willen zien.

flat earthAfbeelding: Kaart van op basis van Theorie van de Platte Aarde met baan van de zon berekend op basis van metingen op Aarde. Bron: Facebook pagina van Flat Earth Society.

Gelukkig kwam er deze week een vriend langs die mij effectief uit mijn laffe vlucht- en ontkenningsgedrag wist te helpen. Zomaar voor de gein wist hij geloofwaardig te maken dat de Aarde plat was, en dat we daarover dus collectief voorgelogen worden. Veel argumenten die gebruikt worden om aan te tonen dat de Aarde rond is, blijken helemaal niet valide. Tenminste, er zijn even geloofwaardige argumenten om ze onderuit te halen. Ruimtefoto’s zijn vaak bewijsbaar nep. Vluchtroutes van vliegtuigen blijken veel logischer als ze uitgezet worden op de kaart van de platte Aarde, zoals gemaakt door de Flat Earth Society. Enzovoorts.

Zelf geloofde hij weliswaar niet in de theorie van de platte aarde, maar toch…

Maar toch, ik begon even goed te voelen dat ik helemaal niet echt weet of de aannames die ik heb aangeleerd over hoe deze wereld in elkaar zit, dan wel iets deugen! Het begon mij een beetje te duizelen.

Het leek me weliswaar geen goed idee om nu direct in de theorie van de platte aarde gaan geloven. Maar wat moet ik beginnen met de enorme onzekerheid waarin ik verkeer over het waarheidsgehalte van alles wat ik geleerd heb te geloven over deze wereld? Als ik zelfs van de platte aarde theorie zo goed als onmogelijk zelfstandig kan achterhalen of die wel of niet deugt? Denkend over dit probleem, openen zich ongekende perspectieven op wat er allemaal aan de hand zou kunnen zijn zonder dat wij brave burgers daar enige weet van hebben.

Maar waarom maak ik er nu weer een probleem van dat ik kan twijfelen aan algemene kennis? Ik wist toch al héél lang dat die helemaal niet betrouwbaar is!

En toch, zo lang ik er niet bewust mee bezig ben, doe ik over het algemeen toch steeds weer alsof deze kennis betrouwbaar is. Als ik dat doe, kan ik zelfs geestelijk gezond lijken.

Maar het IS gewoon een algemeen geaccepteerde vorm van je blindstaren in een tunnelvisie.

Tunnel ingang

Een tunnel: Handig als je door een berg heen wilt, maar toch jammer als je heel de berg niet gezien zou hebben….of als je lopend een tunnel in gaat die voor heel ander verkeer bedoeld is….!

 

In het stuk “Licht buiten de tunnelvisie” merkte ik, ondanks het aanprijzen van openheid, ook al op dat tunnelvisies nodig kunnen zijn voor het normale functioneren. De meeste mensen die geestelijk gezond “open-minded” zijn, handhaven een afgezwakte, grotendeels tot theorie beperkte vorm van openheid. Èchte openheid voor àlle kennis, inclusief kennis over hoeveel we NIET weten, kunnen we ons helemaal niet permitteren.

Om dus binnen je menselijke vermogens zo open mogelijk met kennis en realiteit om te gaan zonder in geesteszieke toestanden te vervallen, is het dus belangrijk om de juiste keuzes te kunnen maken over welke realiteiten en mogelijkheden je buiten wilt sluiten.

Het lijkt me daarbij wel goed om te oefenen in het verdragen van kennis en in het maken van keuzes in de omgang ermee. Keuzes over wat voorlopig het verstandigste lijkt om te geloven, zelfs wetend dat de werkelijkheid toch heel anders zou kunnen zijn. Keuzes over welke onderwerpen je echt het belangrijkst vind en waar je het meeste mee kan. Durven proberen òf er iets mee kan. De frustratie over alles wat niet lukt of zelfs onmogelijk zou kunnen blijken, en de angst voor de onbekend gebleven waarheid leren verdragen zonder te hoeven vluchten of ontkennen.

Daarbij òòk de frustratie over het tekortschieten in deze oefening zelf, die niet gemakkelijk is. Te ver over je grenzen te gaan en je verliest het geestelijk evenwicht, teveel achter je grenzen blijven verstoppen en je blokkeert je ontwikkeling als mens. Kies je eigen risico en creëer je eigen kans! Zonder werkelijk te weten wat je doet, natuurlijk!

En ja, soms word ik daar wel wat nerveus van.

Advertenties

4 gedachtes over “Verstandige vermijding van waarheden, bestaat dat?

  1. Een wijze zei ooit:
    Als je je zorgen maakt en je kan er iets aan doen, doe het dan !
    Als je er niks kan aan doen, maak je dan geen zorgen !

    Het klinkt simpel, maar als je dit overdenkt bij elke zorg die opkomt, dan kan dit verzachtend werken. Een aanrader. 🙂

    Ik denk dat niemand alle informatie of de problemen van over de hele wereld aan kan. Op dat vlak moeten we allemaal een beetje selectief zijn of een beetje tunnelvisie toepassen. De middenweg is altijd goed, zoals je zelf aangeeft. Niet te gesloten, maar ook niet alles opzuigen. Je bent ook niet in staat om de hele wereld te dragen, geef jezelf op dat vlak ook geen schuldgevoel.

    Ikzelf heb ook periodes dat ik het nieuws helemaal niet wil zien. Zeker als het weer politieke onzin is die men ons in de strot wil duwen. Daar zou je ziek van worden, het is dan ook beter om dit bewust uit te sluiten. Al dat gezeik is voor niemand goed.

    Ongezonde voeding zou je niet eten. Wel, ongezonde geestelijke voeding mag je ook gerust weigeren. Een hele dag bij een fanatiek gelovige zitten is zeer belastend en niet gezond. Je mag dan in dit voorbeeld gerust de fanatiek gelovigen ontwijken. Neem enkel de voeding die goed is voor je ontwikkeling. Je kent het giftige voedsel, maar je eet enkel het gezonde voedsel. Als jij je band met de natuur wil herstellen zodat je terug op jezelf kan zijn, zonder technologie, doe het dan. Maakt niet uit wat de anderen zeggen. Als dit jouw voedsel is, eet het.

    Als je niet van luidruchtigheid houdt, dan hoef je toch niet op een hard-rock concert te gaan staan om “open” te zijn? Je weet dat het bestaat, maar je hoeft er niet aan deel te nemen om open te zijn. Je hoeft niet alle kennis of visies te delen. Elk heeft zijn voorkeur.

    Soms schieten woorden tekort. Ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel. 🙂

    Vriendelijke groet

    Like

    1. Hoi Internettoerist, ik denk wel dat ik je begrijp…al kan ik ook dat niet zeker weten! Zeker een verstandige aanbeveling van die wijze aan het begin van je reactie, alleen het blijft lastig om te onderscheiden of ik ergens wel of niet iets aan kan doen 😉
      Breek me trouwens ook niet de bek open over voedselkeuzes…daarvan heb ik onderhand ook de indruk dat zelfs als ik gespecialiseerd zou zijn in de wetenschap daarover, ik eigenlijk nog niet zou weten wat nu werkelijk gezond is en wat niet! Met geestelijk voedsel is dat niet veel anders, er bestaat wel een zekere “common sense” over, maar die is zelden verheven boven discussie. Ook is het met alle gif natuurlijk, dat vooral de dosis veel uitmaakt, en je niet los van de dosis kunt zeggen of iets giftig is. Vrijwel alles wat gezond is, zal in een al te hoge dosis toch giftig zijn.
      Soms denk ik dat jij me aanbevelingen probeert te geven die bedoeld zijn om de spanning wat weg te nemen. Maar met spanning is het denk ik weer net als met gezond en giftig…en ik heb wel een voorkeur voor het opzoeken van mijn bovengrens daarin!
      Zo vind ik zelf inderdaad dat ik me er te gemakkelijk van af maak als ik alleen maar weet dat iets bestaat, maar op grond van bepaalde kenmerken waarvan ik vooraf meen te weten dat ze me niet aanstaan, niet uitprobeer hoe het in werkelijkheid is! Soms kan dat namelijk heel anders worden als er in zo’n situatie iets “positiefs” ontstaat, dat sterker is dan de “negatieve” kenmerken! Dat had ik dan toch niet gemist willen hebben. Soms ook blijken de “negatieve” kenmerken heel erg mee te vallen. of ze vallen juist tegen, vooral als ik op een meevaller gehoopt had…
      Ik weet ook wel dat ik er wel voor zal MOETEN kiezen om bepaalde dingen niet te doen/ willen weten, alleen al omdat je simpelweg onmogelijk alles kunt doen/ weten. Zelfs al zou je zoveel mogelijk nieuwe dingen doen, dan mis je weer de ervaring die je gehad zou hebben als je langere tijd hetzelfde was blijven doen…en die misschien ook wel heel waardevol geweest was!
      Vandaar dat er in mijn beleving toch altijd een zekere spanning blijft bestaan rondom het maken van keuzes….maar zo lang die spanning maar net beneden het “giftige” niveau blijft, vind ik dat wel prima!

      Liked by 1 persoon

      1. Hey Bianca,

        Dat zie je goed. 🙂 Ik gaf inderdaad aanwijzingen om de spanningen wat weg te nemen. Uit jouw schrijven kreeg ik de indruk dat je geestelijk met spanningen worstelt.
        Dat heb ik blijkbaar verkeerd geïnterpreteerd.

        Natuurlijk moet je eerst ergens mee in contact komen om te weten dat het bestaat en wat dat dan is. Dan pas kan je beslissen of het al dan niet giftig is en al dan niet afwijzen. Dat bedoelde ik, met in het achterhoofd de spanningen die ik dacht te zien en wilde verzachten.

        Bedankt voor de toelichting. Nu zal ik jouw teksten anders interpreteren. 😉

        Vriendelijke groet

        Like

  2. Beste Bianca,

    Ik herken je gevoel zoals je beschrijft, geen vat hebben op de werkelijkheid. Wat is waar en wat is niet waar. Is wat we hebben geleerd op school wel waar of is dit slechts een beeld dat voor ons is bedacht als zijnde de waarheid.

    Maar wat wij als mensen via de media horen en zien maar ook via films en series is voorgevormd en beslist niet onafhankelijk. Ik heb die zelfde vragen gehad en mij afgevraagd wat is nu werkelijk, wat is onze werkelijkheid ?

    En ook ik kwam de theorie van de vlakke wereld tegen en ben mag ik wel zeggen voor 80% overtuigd dat dit meer wereklijk is dan het heliocentrische model.

    Maar de werkelijkheid heeft veel meer facetten, zaken die we niet mogen weten en die voor velen verborgen worden gehouden. Het is veel te uitgebreid om hier nu allemaal te beantwoorden maar wel zeer interessant.

    Ik ben een blog begonnen om alles wat ik tegenkom op mijn speurtocht te delen met anderen. Want dat is wel wat de huidige techniek ons bied. Communicatie direct tussen mensen zonder tussenkomst van autoriteiten die bepalen voor ons wat goed is.

    Kijk eens op : https://renes-wereld.nl/virtuele-holografische-wereld/ daar heb ik mijn visie op de werklijkheid weergegeven. Maar na het lezen hiervan zul je je misschien realiseren dat onze werkelijkheid ook manupuleerbaar is. Helemaal voor degene die weten hoe de werkelijkheid functioneerd.

    Waarschijnlijk worden we dus al eeuwen verkeerd voorgelicht en bedrogen. En is de kennis van hoe alles functioneerd beperkt tot een kleine elite . Een elite die dit bij ons weghoudt.

    Maar als ik alle signalen en gevoelens moet geloven zijn we nu in een fase belandt waarin veel mensen dit inzien en zelf op zoek gaan. Ze nemen niet meer klakkeloos aan wat de elite zegt wat te geloven .

    Maar zoals ik altijd zeg , geloof niets van wat ik zeg maar ga zelf op onderzoek uit. Want alleen zelf opgedane kennis zal je kunnen overtuigen.
    Tot slot nog een overweging : ” Het is makkelijker een mens te laten geloven in een leugen, dan een mens te overtuigen dat hij altijd in een leugen heeft gelooft”

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s